batalionu Schutzpolizei, zakwaterowanego w budynkach przedwojennego polskiego Sejmu. Przebiegiem akcji eksterminacyjnej dowodził SS-Standartenführer Josef Meisinger, pełniący od połowy listopada 1939 funkcję komendanta policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa (IdS) w dystrykcie warszawskim Generalnego Gubernatorstwa. Pierwszy dowódca IV grupy operacyjnej Lothar Beutel otrzymał natomiast awans na SS-Brigadeführera oraz nominację na zwierzchnika Policji Bezpieczeństwa i Sicherheitsdienstu w okupowanej stolicy Polski (nominacja nie doszła ostatecznie do skutku ze względu na skandal korupcyjny, w który zamieszany był Beutel).
Einsatzgruppe IV, podobnie jak pozostałe grupy organizacyjne, została oficjalnie rozwiązana 20 listopada 1939 (w polskich źródłach można znaleźć informację, iż nastąpiło to wiosną 1940). Funkcjonariusze EG IV przeszli do nowo utworzonego Urzędu Komendanta Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa na dystrykt warszawski (niem. Kommandeur der Sicherheitspolizei und des Sicherheitsdienstes für den Distrikt Warschau – KdSW). Siedzibę urzędu stanowił zajęty uprzednio przez EG IV gmach przy al. Szucha 25. W jego podziemiach zorganizowano areszt śledczy Gestapo.
Struktura i nazewnictwo