Bitwa o Jechi’am została stoczona podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny. Walki były toczone 20 stycznia 1948 roku o izolowany w Górnej Galilei kibuc Jechi’am. Żydowscy obrońcy odparli siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej i utrzymali kibuc.
Tło wydarzeń
thumb|290px|Mury obronne zamku Miwcar Jechi’am thumb|290px|Bunkier służący jako lokalne dowództwo żydowskich obrońców w zamku Miwcar Jechi’am Kibuc Jechi’am jest położony na zachodnim skraju Górnej Galilei. Został on założony w 1946 roku w sąsiedztwie arabskiej wioski Chirbat Dżiddin. Społeczność była całkowicie izolowana i otoczona przez nieprzyjaźnie nastawione osady arabskie. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała obszar Jechi’am przyszłemu państwu arabskiemu, które miało powstać w Palestynie. Przywódcy społeczności żydowskiej zaakceptowali ten plan, jednak dowództwo organizacji paramilitarnej Hagana podjęło decyzję o pozostawieniu i obronie kibucu Jechi’am. Natomiast Arabowie odrzucili rezolucję ONZ i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny. Jej pierwsza faza przyjęła postać „wojna o drogi”, w której przecięto żydowskie linie komunikacyjne przebiegające przez arabskie obszary.