był uczniem, pomocnikiem szofera i kombajnisty, traktorzystą, ale też szewcem i złodziejem żywności.
Po wojnie Z zesłania powrócił w lutym 1946 z mamą i siostrą do miejscowości Chociwel, skąd ojciec zdemobilizowany z I Armii Wojska Polskiego zabrał rodzinę do Potaszni k. Milicza. Do śmierci mieszkał we Wrocławiu. Miał status osoby represjonowanej.
Żona Elżbieta, córka Grażyna, wnuki: Agnieszka, Andrzej i Adam: prawnuki Dominika, Jędrzej, Kacper i Patrycja.
Działalność Wyróżniony przez Instytut Zachodni i Ośrodek Karta (1994) za książkę „Syberia wryta w pamięć dziecka”; wyróżnienie za pracę „Na oceanie bezprawia” w konkursie Organizacji Polonijnych Prasy, Radia i Telewizji Metropolii Nowojorskiej (1996). Ponadto liczne medale pamiątkowe i dyplomy za publicystykę i pracę społeczną oraz za osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wydane słowniki i kierowanie Studium Języków Obcych przy AWF we Wrocławiu.