Oskar Kundt od 1925 roku prowadził starania o pozyskanie na potrzeby Muzeum Starożytności zabytkowego budynku zamku Piastów legnicko-brzeskich, będącego ówcześnie siedzibą sądu grodzkiego. W 1933 władze miasta podjęły decyzję o przeznaczeniu dawnej rezydencji książęcej na siedzibę placówki. Od 1935 roku trwał proces wdrażania nowej koncepcji wystaw w chojnowskim muzeum, której inicjatorem był Gustav Barthel, historyk sztuki i dyrektor Zbiorów Sztuki Miasta Wrocławia oraz opiekun lokalnych muzeów regionalnych. W Chojnowie doszło wówczas do selekcji zbiorów – wyłączenia z ekspozycji eksponatów uznanych za mało wartościowe oraz podzielenie pozostałych zbiorów na dwie grupy, które obejmowały osobno sztukę mieszczańską i ludową. W międzyczasie podjęto prace remontowe w zamku. Nowa ekspozycja w odnowionym muzeum (nazywanym ówcześnie Heimatmuseum) otwarta została w sierpniu 1938 roku.
Do 1945 roku w chojnowskim muzeum udało się zebrać łącznie ponad 5 tysięcy eksponatów. Kres istnienia ówczesnej placówki przyniosła II wojna światowa.