Skeletocutis odróżnia się tylko drobno inkrustowanymi strzępkami generatywnymi.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Incrustoporiaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Skletocutis utworzyli František Kotlaba i Zdeněk Pouzar w 1960 r. Gatunkiem typowym jest Skeletocutis amorpha (Fr.) Kotl. & Pouzar 1958. Synonimy nazwy naukowej: Incrustoporia Domański, Leptotrimitus Pouzar. Polską nazwę nadał Stanisław Domański w 1967 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki opisywane były także jako huba, żagiew, białak, mąkosa, powleczka.
Gatunki występujące w Polsce: Skeletocutis alutacea (J. Lowe) Jean Keller 1979 – szkieletnica miękka Skeletocutis amorpha (Fr.) Kotl. & Pouzar 1958 – szkieletnica pomarańczowa Skeletocutis carneogrisea A. David 1982 – szkieletnica różowoszara Skeletocutis kuehneri A. David 1982 – szkieletnica niszczykolubna Skeletocutis nemoralis A. Korhonen & Miettinen 2018 Skeletocutis nivea (Jungh.) Jean Keller 1979 – szkieletnica biaława Skeletocutis odora (Sacc.) Ginns 1984 – szkieletnica wonna Skeletocutis semipileata (Peck) Miettinen & A.