Odleglejsze od ulicy Wronieckiej drzwi wejściowe prowadziły do izby mieszkalnej dla dozorcy, a następnie do domu modlitwy. Był on wyposażony w 45 ław uczniowskich, centralną apsydę z małą bimą i aron ha-kodeszem, poświęcony sprzęt do odprawiania nabożeństw oraz księgę do studiów nad Talmudem. Przy drzwiach wejściowych umiejscowiono puszkę na dobrowolne ofiary.
Podpiwniczona oficyna przyłączona po lewej stronie do budynku głównego została wyposażona w salę na wysokim parterze i pokój na piętrze. Oficynę po prawej stronie natomiast podzielono na przedsionek, trzy pokoje i dwie altany wypoczynkowe, do których można było przejść przez zadaszony ganek. W przedsionku umiejscowiono magiel udostępniany również pod nadzorem i za opłatą osobom z zewnątrz. W pomieszczeniu przylegającym do budynku głównego zlokalizowano łazienkę dla chorych, a dalej dużą kuchnię. W piwnicy pod oficyną magazynowano napoje i dary dla zakładu.
Zobacz też Schronisko dla Starców i Zniedołężniałych im. Salomona Beniamina Latza w Poznaniu Szpital Żydowski i Przytułek dla Zniedołężniałych fundacji Abrahama i Henrietty Rohrów w Poznaniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Budynki szpitali i zakładów opieki medycznej w Poznaniu Kategoria:Synagogi w Poznaniu Kategoria:Dziedzictwo kulturowe Żydów w Poznaniu Kategoria:Zniszczone budynki w Poznaniu Kategoria:Stare Miasto (Poznań)