Skomplikowane były dalsze losy recepcji tej postaci. Podjęte na nowo w XVII wieku badania nad pismami filostratejskimi, szczególnie ich analiza językowa i stylistyczna, doprowadziły badaczy do konkluzji, że nie wszystkie dzieła, przypisywane przez Suidasa Flawiuszowi Filostratowi, wyszły spod jego ręki. Pod koniec XIX wieku przyznawano mu autorstwo Listów miłosnych, Żywota Apolloniosa z Tyany i Żywotów sofistów, natomiast Rozmowę o Herosach i Obrazy większe przypisano właśnie Filostratowi III. Spowodowało to konieczność powołania do życia jeszcze jednego Filostrata, określanego jako Filostrat IV, który mógłby być autorem Obrazów mniejszych i wnukiem swego poprzednika. Dalsze badania, prowadzone już w XX wieku, doprowadziły do rehabilitacji tekstu Księgi Suda i przywrócenia Flawiuszowi Filostratowi autorstwa Rozmowy o Herosach i Obrazów większych. W 1940 roku F. Somsen, podsumowując wyniki badań swych poprzedników i uznając istnienie czterech Filostratów, Filostratowi III przypisywał już tylko napisanie drobnego pisemka epistolograficznego (jeden z dwóch zachowanych pod imieniem Filostrata Wykładów), a T. Sinko, kilka lat później skłaniał się do uznania, że jest on również autorem niektórych z Listów miłosnych, między innymi listu do Aspazjosa z Rawenny o sztuce pisania listów, datowanego na 222 rok.