Pracował jako pomocnik maszynisty kolejowego w Katerynosławiu.
W styczniu 1905 przeniósł się do Charkowa, pracował w Charkowskiej Fabryce Parowozów. W czasie rewolucji 1905 roku stanął na czele organizacji bolszewików w Charkowie, kierował nieudaną próbą powstania zbrojnego w Charkowie w grudniu 1905, wyjechał do Sankt-Petersburga. Delegat na zjednoczeniowy IV zjazd SDPRR (23 kwietnia - 8 maja 1906) w Sztokholmie. Po powrocie do Rosji stanął na czele komitetu SDPRR w Permie. Aresztowany w marcu 1907, w grudniu 1909 został skazany na dożywotnie zesłanie do guberni irkuckiej. W sierpniu 1910 zbiegł z zesłania i poprzez Harbin, Nagasaki, Szanghaj i Hongkong dotarł w czerwcu 1911 do Australii, gdzie osiedlił się w Brisbane. W Australii działał w środowisku emigrantów rosyjskich i w australijskim ruchu związkowym. Był tam znany pod pseudonimami Artymon i Artem.
Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu wrócił przez Władywostok do Rosji. W lipcu 1917 przybył do Charkowa, gdzie został sekretarzem doniecko - krzyworoskiej obwodowej organizacji SDPRR(b) i sekretarzem biura związku metalowców guberni charkowskiej w Charkowie.