Czyżyk (niem. Zeisig Koppe, 555 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w środkowej części Gór Sowich. Góra z licznymi śladami dawnej działalności górniczej.
Wzniesienie położone jest w północno-środkowej części Gór Sowich, około 3,8 km na południowy zachód od centrum miejscowości Bielawa.
Kopulaste wzniesienie o bardzo zróżnicowanej rzeźbie i ukształtowaniu oraz dość stromych wschodnich i zachodnich zboczach, z płaską wyrazistą powierzchnią będące niższą kulminacją Błyszcza (637 m n.p.m.).
Wznosi się na końcu długiego bocznego grzbietu, odchodzącego od Słonecznej w kierunku północnym przez szczyty wzniesień: Korczaka, Żebraka, Kawkę, Błyszcz. Wzniesienie wyraźnie wydzielają doliny: od południowego wschodu Dolina Wapienna, a od północnego zachodu mało wykształcona dolina, którą płynie bezimienny potok górski. Północno-wschodnie zbocze wzniesienia opada do linii sudeckiego uskoku brzeżnego nad Kamieniczkami. Wzniesienie zbudowane z prekambryjskich gnejsów, z dość licznymi wkładkami ciemnych amfibolitów z soczewami wapieni krystalicznych (marmurów). Występuje tu także aktynolit, chromit i ilmenit. Zbocza wzniesienia pokrywa niewielka warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich.