Błąd został popełniony w Lubuskim Słowniku Biograficznym z 1984 r., a następnie był powielany w kolejnych opracowaniach., w której w 1914 r. zdał maturę.
Służba mundurowa 2 sierpnia 1914, tuż po wybuchu I wojny światowej, został - jako poborowy - wcielony do kontyngentu pruskiego armii Cesarstwa Niemieckiego. Początkowo walczył na froncie w Prusach Wschodnich, gdzie w październiku 1914 r. po raz pierwszy został ranny. Po wyzdrowieniu skierowano go do dalszej służby frontowej w Karpatach i Galicji. W grudniu 1915 r. ukończył szkołę oficerską w Biedrusku z nominacją na stopień sierżanta (feldfebel) i aspiranta oficerskiego. 22 maja 1917 otrzymał stopień podporucznika (leutnanta). Walczył zarówno na froncie zachodnim (w Republice Francuskiej oraz w Belgii), jak i wschodnim (pod Dzwińskiem i Rygą). We wrześniu 1918 r. został odkomenderowany na kurs oficerski w Berlinie, po ukończeniu którego nie wrócił na front, bowiem 2 października 1918 - pamiętając o swoim pochodzeniu - zdezerterował z armii niemieckiej i w Wielkopolsce dołączył do tworzącego się ruchu niepodległościowego. Sąd wojenny Rzeszy Niemieckiej w Lipsku skazał go zaocznie na karę śmierci za dezercję i zdradę stanu. Początkowo ukrywał się w lasach w okolicach Kościana, a następnie krótko w Berlinie i Magdeburgu.