Nie minął długi czas, gdy wykluł się ładny chłopiec. Nazwano go Dzumong. Przewyższał on zdolnościami siedmiu synów Kymwy, w wieku 7 lat dysponując siłą dorosłego mężczyzny. Pierworodny króla, Teso, radził swemu ojcu zgładzić Dzumonga, jako że nie mógł on być synem ludzkim, Kymwa jednak wyraził stanowczy sprzeciw. Zamiast tego ustanowił Dzumonga opiekunem koni.
Syn Juhwy nie był jednak zupełnie szczery ze swym królem. Przed polowaniem karmił dobrze słabe konie, zaniedbując celowo te najlepsze. Dzięki temu Kynwa, jego rodzina i dworzanie wybierali te najlepiej utrzymane, a Dzumongowi zostawiając gorszego. W takim sposób, dysponując dodatkowo świetnie rozwiniętą umiejętnością strzelania z łuku, wygrywał on polowania. Przez to synowie Kymwy utwardzali się w nienawiści do niego, aż za radą matki musiał uciekać z kraju.
Odtąd na freskach bądź grobowcach państwa Kogurjo widuje się żabę, symbolizującą księżyc.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Goguryeo Kategoria:Mitologia koreańska Kategoria:Władcy Korei