Bogusław Stefan Komornicki herbu Nałęcz (ur. 1 lipca 1901 w Schodnicy, zm. 5 września 1925 w Wilnie) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 lipca 1901 w Schodnicy, w ówczesnym powiecie drohobyckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Prota Stanisława (1861–1928), inżyniera, dyrektora kopalni nafty Galicyjskiej Kasy Oszczędności, i Ewy z Niesiołowskich (1877–1957). Był młodszym bratem Stanisława (1898–1940), majora artylerii.
Uczył się w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie, a po wybuchu I wojny światowej w gimnazjum w Wiedniu. Do klasy siódmej i ósmej uczęszczał w c. k. IV Gimnazjum Realnym w Krakowie. W latach 1917–1918 należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. Od listopada 1918 walczył na wojnie z Ukraińcami, początkowo w artylerii pod Chyrowem i Przemyślem, a następnie w załodze pociągu pancernego nr 1 „Piłsudczyk”. 27 stycznia 1919 zdał maturę wojenną w IV Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Krakowie. Od 22 sierpnia 1919 do 31 stycznia 1920 był uczniem 18. klasy „Obrońcy Lwowa” Szkoły Podchorążych w Warszawie.