Siemion Moisiejewicz Ajzensztejn, ros. Семен Моисеевич Айзенштейн (ur. 25 stycznia 1884 r. w Kijowie, zm. 3 września 1962 r.) – rosyjski, a następnie emigracyjny inżynier – elektrotechnik, publicysta
Już w 1901 r. zademonstrował w Kijowie ustanowienie łączności radiowej na krótką odległość za pomocą skonstruowanego przez siebie nadajnika i koherera. W 1904 r. otrzymał patent na telegraf bezprzewodowy. Ponadto zorganizował laboratorium przeznaczone do realizacji zamówień wojskowych rosyjskiej armii dotyczących aparatów radiowych. Ukończył studia inżynierskie na kijowskim uniwersytecie, a następnie uniwersytecie w Berlinie i politechnice w Charlottenburg. Po powrocie do Rosji założył w 1907 r. Akcyjne Towarzystwo Bezprzewodowych Telegrafów i Telefonów. Doprowadził do wybudowania w Kijowie i Żmerynce doświadczalnych stacji radiowych, dzięki którym utworzono łączność radiową na linii Żmerynka-Odessa-Sewastopol. W latach 1912–1914 wydawał pierwsze rosyjskie czasopismo o tematyce radiotechnicznej „Wiestnik tielegrafii biez prowodow”. W 1915 r. prowadził prace naukowe nad ustanowieniem łączności radiowej z okrętami podwodnymi na dłuższych odległościach. Jednocześnie doprowadził do stworzenia łączności radiowo-telegraficznej pomiędzy Sankt Petersburgiem i Carskim Siołem. Po rewolucji bolszewickiej 1917 r.