W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.

W sierpniu 1939 został zmobilizowany, a w październiku internowany i skierowany do obozu oficerów polskich na Litwie w Kulautuva i Kalvarija. Zetknął się tam z innymi oficerami rezerwy o poglądach lewicowych z którymi prowadził pracę polityczną. Wśród nich byli: Andrzej Adryan, Eugeniusz Milnikiel oraz Mikołaj Arciszewski. Celem tej czwórki było przygotowanie się u boku Związku Radzieckiego do walki z NiemcamiWładza Rad – Ryszard Nazarewicz: Lewicowo-demokratyczne ugrupowanie oficerów WP. Latem 1940 zostali przewiezieni do obozu w Kozielsku, gdzie kontynuowali swoją działalność oraz od lipca 1941 w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu pod Wołogdą [dostęp 03.05.2014]. Grupa szybko się rozrastała i wiosną 1941 liczyła już ok. 60 osób nazywając się „Lewicą Demokratyczną”. Program grupy było założenie, że od sojuszu z sowietami zależy możliwość wyzwolenia Polski.