W latach 1964–1970 kierował Instytutem Medycyny Pracy i Higieny Wsi im. Witolda Chodźki w Lublinie. W tym czasie Instytut prowadził badania w zakresie organizacji ochrony zdrowia ludności wiejskiej oraz zwalczania chorób występujących w tym środowisku. Był założycielem czasopisma naukowego „Medycyna Wiejska” i jego redaktorem naczelnym w latach 1966–1970.

W marcu 1945 wstąpił do Stronnictwa Ludowego, z którym w listopadzie 1949 przystąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Pełnił w partiach liczne funkcje, m.in. zasiadał w Naczelnym Komitecie ZSL (1959–1984) oraz był prezesem (1959–1960) i wiceprezesem (1981–1984) Wojewódzkiego Komitetu tej partii w Łodzi. Działał także (pełniąc szereg funkcji) w organizacjach młodzieżowych: w Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici” (1945–1948), Związku Młodzieży Polskiej (1948–1952) i ZMW (1956–1960). Od 1967 do 1970 zasiadał w prezydium Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Lublinie. W latach 1972–1985 był posłem na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji. Zasiadał w Komisji Ekologii Człowieka Polskiej Akademii Nauk i Komisji Żywienia Człowieka Polskiej Akademii Nauk. Był członkiem Prezydium Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej oraz członkiem Rady Gospodarki Żywnościowej przy Radzie Ministrów.