W służbie szwedzkiej Przez krótki czas służył duńskiej królowej-wdowie Zofii w jej posiadłościach w Nykøbingu. Od lipca 1628 r. pracował dla szwedzkiej administracji wojskowej, będąc jej agentem w Strzałowie (wówczas jeszcze — przynajmniej nominalnie — mieście zachodniopomorskim)H. Droste, Im Dienst der Krone, s. 390; F. Stix, Eine Wiener Nachrichtensammlung, s. 257: podaje 1627 r.. Po wkroczeniu wojsk Gustawa II Adolfa podczas wojny trzydziestoletniej na tereny Rzeszy niemieckiej radca-asystent (niem. Assistenzrat) i komisarz wojenny (niem. Kriegskommissar)F. Stix, Eine Wiener Nachrichtensammlung, s. 257.. W 1632 r. przybył do Erfurtu pełnić funkcję przedstawiciela władz szwedzkich (rezydenta) na Turyngię. Po dwóch latach został tajnym radcą wojennym (niem. Geheimer Kriegsrat) przy armii Johana Banéra, w okresie lato 1636–czerwiec 1638 pozostawał zaś bez przydziałuH. Droste, Im Dienst der Krone, s. 390-391; F. Stix, Eine Wiener Nachrichtensammlung, s. 257.. Od 1637 r. przebywał ponownie na Pomorzu Zachodnim, piastując najpierw od kwietnia 1638 r. urząd hofrata, a następnie (jeszcze w tym samym roku) został mianowany radcą-asystentem i radcą wojennym, początkowo na Pomorze Zaodrzańskie, od 25 sierpnia 1640 r. na całe Pomorze ZachodnieH. Droste, Im Dienst der Krone, s. 391;