Jan Kozyra (ur. 3 lutego 1917 w Jelnej. zm. 8 czerwca 1994 w Tarnobrzegu) – nauczyciel, działacz społeczny.

Urodzony 3 lutego 1917 w Jelnej koło Leżajska, syn Marcina i Zofii z domu Kowal. Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Leżajsku i w 1939 roku Państwowe Pedagogium im. Ewarysta Estkowskiego w Lublinie. W czasie okupacji w latach 1939–1943 uczył w szkole powszechnej koncesjonowanej przez okupanta, a od lipca 1943 roku, przez rok, uczestniczył w tajnym nauczaniu w rodzinnej Jelnej.

Po zakończeniu II wojny światowej, pracował najpierw jako nauczyciel w Publicznej Średniej Szkole Zawodowej w Nisku, a następnie jako kierownik w szkole podobnego typu w Lubaczowie. W 1952 roku ukończył wyższe zawodowe studia uproszczone w zakresie geografii gospodarczej przy SGPiS w Warszawie. W latach 1955 i 1957 odbył kursy zawodowe m.in. w Warszawie i Rzeszowie.