thumb|Grób Józefy Rychard na cmentarzu Powązkowskim Józefa Rodziewiczówna (Rodziewicz-Rychard) (ur. 1858 (?) roku w Witebsku, zm. 3 maja 1926) – malarka specjalizująca się w malarstwie na porcelanie.
Życiorys Była córką Emilii Naskin i Alberta Rodziewicza (zm. 1883), miała pięcioro rodzeństwa. Jako dziecko uczyła się rysunku, a jej nauczycielem miał być Michał Elwiro Andriolli, który w latach 1868-1871 przebywał w Wiatce. Na początku lat 70. rodzina przeniosła się do Warszawy, w Rodziewiczówna kontynuowała naukę, prawdopodobnie w Klasie Rysunkowej Wojciecha Gersona.
Rodziewiczówna zajmowała się malarstwem zawodowo, wykonując miniatury i zdobiąc naczynia motywami kwiatowymi oraz scenkami rodzajowymi. W 1881 roku na pokazie wyrobów przeznaczonych na wystawę przemysłową w Moskwie, zaprezentowała dwa malowane przez siebie talerze porcelanowe, o których w prasie pisano: malowanie to wykonane przez p. Rodziewicz jest wcale estetyczne i dowodzi dużej umiejętności. Dodać należy, że jest to jeden z kierunków, w którym pracować by mogły z powodzeniem kobietyWystawa w pałacu Brühlowskim. IV, „Kurier Warszawski” 1881, nr 103 z 27 kwietnia, s. 2, cytat za: Wanda Mossakowska, O wczesnej warszawskiej fotoceramice i Józefie Rodziewiczównie – zapomnianej malarce porcelany, „Rocznik Muzealny”, t. 6, 2010, s. 135..