Okres 1919-1939 Związek Strzelecki reaktywowano w roku 1919. Organizacja za swój cel wzięła przygotowanie do służby wojskowej młodzieży, przede wszystkim pochodzącej z obszarów wiejskich i małych miast. Chciano w ten sposób odciążyć wojsko, a także skrócić czas obowiązkowej służby wojskowej. Ze względu na swoje zadania Związek Strzelecki ściśle współpracował z wojskiem. Na czele organizacji stanęło Prezydium Zarządu Głównego ZS kierowane przez Wacława Sieroszewskiego. Była to władza tymczasowa do czasu wyboru na Walnym Zjeździe Delegatów ZS właściwych władz. W lipcu 1920 roku z uwagi na zbliżającą się do Warszawy Armię Czerwoną zawieszono działalność organizacji. Strzelców skierowano do Wojska Polskiego, gdzie zasilili szeregi armii regularnej, ochotniczej, a także oddziałów specjalnych. Ponowną działalność rozpoczęto pod koniec sierpnia 1920 roku
Oprócz Zarządu Głównego ZS władzę naczelną w organizacji sprawowała Komenda Główna ZS wraz z Komendantem Głównym ZS. Komendanta oraz Komendę na wniosek władz Związku Strzeleckiego mianował Minister Spraw Wojskowych.