Długość pocisku wynosiła 39,45 mm, zaś masa – 15 g.
Amunicja specjalna Nabój z pociskiem dymno-smugowym T – pocisk dymno-smugowy miał kształt zbliżony do pocisku typu D. Był wykonany ze stopu CuZnPb, w dennej części miał uformowane gniazdo, w którym znajdowała się mieszanka dymno-smugowa. Pociski pokrywane byłą warstwą cyny. Masa pocisku wynosiła 11,2 g, zaś długość 38,5 mm. Osiągał on prędkość początkową wynoszącą 750 m/s. Nabój z pociskiem przeciwpancernym P – pocisk przeciwpancerny opracowano w roku 1915. Miał masę 9,8 g oraz długość 33 mm. Składał się z tombakowego płaszcza oraz stalowego rdzenia. Nabój z pociskiem zapalającym typu Partiot – pocisk zapalający typu Partiot miał kształt zbliżony do pocisku mle 1886. Płaszcz pocisku wykonany ze stopu CuZnPb. Wewnątrz pocisku znajdował się ładunek białego fosforu. Nabój miotający do garłacza VB – nabój miotający bez pocisku, szyjka łuski była zaciśnięta w gwiazdkę i uszczelniona parafiną.
Zastosowanie Amunicją 8 × 50 mm R Lebel zasilano następujące bronie: Karabiny Lebel Mle 1886 oraz Mle 1886/93 Karabinki Mle 1886/93 R-35 Karabiny Berthier Mle 1902, 1907, 07/15 i 1916 Karabinki Berthier Mle 1916 Karabiny samopowtarzalne Mle 1917 i Mle 1918 Ręczne karabiny maszynowe Chauchat Lekkie karabiny maszynowe Hotchkiss Mle 1909 Ciężkie karabiny maszynowe St Etienne Mle 1907 i Hotchkiss Mle 14
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amunicja karabinowa