zostało wyodrębnione z ogólnej administracji i tym samym uzyskało samodzielną osobowość prawną.
W skład PWU weszły następujące zakłady zbrojeniowe: Fabryka Karabinów (FK) w Warszawie, Fabryka Broni (FB) w Radomiu, Fabryka Amunicji (FA) w Skarżysku, Fabryka Sprawdzianów (FS) w Warszawie.
Wytwórnie te przed 1 kwietnia 1927 roku podlegały naczelnej dyrekcji Centralnego Zarządu Wytwórni Wojskowych.
W roku 1937 do przedsiębiorstwa PWU włączono jeszcze: Fabrykę Amunicji nr 2 (FA-2) w Dąbrowie-Borze (koło Kraśnika), Fabrykę Amunicji nr 5 (FA-5) w Jawidzu (koło Lubartowa).
Do naczelnych władz przedsiębiorstwa należały: Rada Administracyjna, Dyrekcja, Komisja Rewizyjna.
Władze Państwowych Wytwórni Uzbrojenia podlegały ministrowi spraw wojskowych, który w porozumieniu z ministrem skarbu ustalał ich skład. Konkretne kompetencje określał statut przedsiębiorstwa.
Kapitał zakładowy Państwowych Wytwórni Uzbrojenia w roku 1938 wynosił ok. 123,6 mln zł. Ogólne zatrudnienie oscylowało zaś w granicy 12 tysięcy osób.
Po klęsce kampanii wrześniowej w 1939 roku fabryki zbrojeniowe należące do Państwowych Wytwórni Uzbrojenia przejęli Niemcy. W latach 1944–1945 uległy one całkowitemu zniszczeniu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie przedsiębiorstwa zbrojeniowe Kategoria:Przemysł w Warszawie Kategoria:Służba uzbrojenia II Rzeczypospolitej Kategoria:Byłe przedsiębiorstwa w Warszawie