– japoński górnik, malarz i rysownik samouk, dokumentujący rozwój japońskiego przemysłu górniczego w późnym okresie Meiji (1868–1912) i w XX wieku.
W 2011 roku zbiór jego prac został wpisany na międzynarodową listę UNESCO Pamięć Świata.
Życiorys Sakubei Yamamoto urodził się 17 maja 1892 roku jako drugi syn Tarō i Shiny Yamamoto. Ojciec pracował w kopalniach w regionie Chikuho. W wieku 7–8 lat, Sakubei rozpoczął pracę, pomagając starszemu bratu pchać wózki z węglem. Edukację zakończył na szkole podstawowej. W 1906 roku, w wieku 15 lat, zaczął pracować jako górnik w kopalni Sannai na terenie prefektury Fukuoka i kolejne 50 lat przepracował w 18 różnych kopalniach. W 1955 roku przeszedł na emeryturę po zamknięciu kopalni Ito w mieście Tagawa, ale dorabiał jako stróż nocny w głównym biurze oddziału kopalni Nagao w Yagato. Zmarł 19 grudnia 1984 roku.
Twórczość Sakubei Yamamoto ujawnił talent malarski w szkole podstawowej, sporządzając szkice figurki kabuto ningyo przedstawiającej generała Sayomasę Katō. We wczesnej młodości próbował sił jako uczeń malarza, asystując malarzowi w Fukuoce, jednak aby utrzymać rodzinę, wrócił do górnictwa i przez 40 lat nie zajmował się rysunkiem.