Razem z Adamem Opolskim założyli Biuro Architektoniczne i Przedsiębiorstwo Budowlane "I. Kędzierski i A. Opolski". Ponadto Ignacy Kędzierski został wykładowcą rysunku i form architektonicznych na Politechnice Lwowskiej. Był członkiem Izby Inżynierskiej Cywilnych Inżynierów, Architektów i Geometrów dla Galicji, Lodomerii i wielkiego Księstwa Krakowskiego oraz piastował stanowisko eksperta krajowego sądu cywilnego w zakresie architektury i budownictwa. Spółka z Adamem Opolskim istniała do 1912, a następnie prowadził własne biuro architektoniczne. Pomiędzy 1914 a 1916 pracował we Lwowie i w podkrakowskim Kobierzynie, od 1916 przebywał w Krakowie i był pracownikiem oddziału małopolskiego Sekcji Odbudowy w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. W 1920 zamieszkał na stałe w Lublinie, 7 października tego roku otrzymał mianowanie na architekta miejskiego, a wkrótce kierował Wydziałem Budowlanym Zarządu Miasta. W 1928 przystąpił do Towarzystwa Urbanistów Polskich, a następnie do działającego w Lublinie oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich. Z dniem 30 listopada 1937 przeszedł na wcześniejszą emeryturę, ale w późniejszym czasie powrócił do aktywności zawodowej. Podczas II wojny światowej był pracownikiem Inspekcji Budowlanej, a w późniejszym czasie Miejskiego Urzędu Planowania Przestrzennego.