21 sierpnia 1810 roku podczas obrad Riksdagu na tron szwedzki wybrany został Jean Baptiste Bernadotte; przyjęto też wówczas, obowiązujący z pewnymi zmianami do dziś, Akt o sukcesji tronu (Successionsordningen). Gdy w 1812 roku, w okresie trwania wojen napoleońskich Jean Baptiste Bernadotte, już jako regent, wygłaszał podczas posiedzenia Riksdagu przemówienie, musiał je odczytać z kartki, zapisane fonetycznie po francusku, ponieważ nie znał języka szwedzkiego.
Architektura Wygląd zewnętrzny W XVIII wieku przebudowano wieżę kościelną. W drugiej połowie XIX wieku kościół poddano restauracji, którą nadzorował Adolf Kjellström we współpracy z Axelem Hermanem Häggiem. W latach 1877–1879 kościół otrzymał swój obecny wygląd z ostrołukowymi oknami, krenelażem i neogotycką wieżą, zbudowaną z wapienia, mającą 67 m wysokości. Witraże w oknach zaprojektował Carl Almquist. Dach kościoła pokryto łupkiem, który w 1950 roku zastąpiła blacha miedziana. W latach 1897–1898 została zbudowana istniejąca do dziś kaplica, dawniej nosząca nazwę Längbrokyrkan, a obecnie Engelbrektskapellet (kaplica Engelbrekta). W 1936 roku dokonano kolejnej restauracji kościoła, którą kierował architekt Erik Fant, a w latach 1962–1964 następnej, przeprowadzonej według planów Kurta von Schmalensee.