Całość podzielona została na trzy części, z których pierwsza opowiada o życiu bodhisattwy w czasach Buddy Dīpankary (budda czasów przeszłych). Kolejna jest zapisem okresu trwającego od narodzin (a właściwie odrodzenia się w niebie Tuszita) do momentu oświecenia. Ostatnia opisuje powstanie pierwszej, historycznej, buddyjskiej sanghi. Treść w przybliżeniu odpowiada palijskiej Mahavadze, z niewielką jednak ilością pouczeń dotyczących życia zakonnego.
Ten istotny brak monastycznych wskazań powoduje, że pomimo tego, iż Mahāvastu jest częścią uznawanej przez Lokottarāvadę Winaji, traktowana jest raczej jako jej historyczny wstęp niż właściwy opis wymaganych od mnichów zachowań. Z kolei znaczne podobieństwo do Mahavaggi rodzi przypuszczenia, iż oba traktaty powstały na podstawie tego samego źródła.
Znaczenie Pomimo tego, że traktat wnosi niewiele nowego do właściwego buddyjskiego przekazu (pomija nawet istotę doktryny Lokottarāvady), jest uznawany przez badaczy za dzieło o istotnym znaczeniu. Zawiera bowiem informacje o wielu nieistniejących już tradycjach, spisanych starszą wersją kanonicznego pisma.
Przypisy
Kategoria:Literatura buddyjska Kategoria:Wczesne szkoły buddyjskie