W 1921 pełnił służbę w Korpusie Kadetów nr 2 w Modlinie, a jego oddziałem macierzystym był wciąż 35 pułk piechoty (formalnie pozostawał wtedy nadal nauczycielem Szkoły Realnej im. Jana i Andrzeja Śniadeckich we Lwowie tj. byłej C. K. II Szkoły Realnej). Był wykładowcą historii i kierownikiem gabinetu historyczno-geograficznego. Za wiedzę i takt pedagogiczny zyskał najwyższe uznanie młodzieży kadeckiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 215. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 35 pułk piechoty. Decyzją z 20 marca 1923 został odkomenderowany na kurs Dowódców Piechoty w Rembertowie. W 1923 pełnił służbę w 68 pułku piechoty w Krotoszynie na stanowisku dowódcy batalionu sztabowego, a w następnym roku dowódcy II batalionu. W 1925 był zastępcą dowódcy 69 pułku piechoty w Gnieźnie. Z dniem 1 marca 1928 został przeniesiony do dyspozycji komendanta kadry oficerów piechoty. Następnie został przeniesiony do dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych. Z dniem 31 sierpnia 1928 został przeniesiony do rezerwy, „z pozostawieniem w administracji ogólnopaństwowej”. 14 kwietnia 1933 został przeniesiony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII. Był wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie.