W 1943 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej.
Po zakończeniu wojny wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Delegat na IV i V Zjazd PZPR. Pracował u Pełnomocnika Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów na m. Kraków. Następnie był wicekomisarzem Żeglugi Śródlądowej na górnej Wiśle. W czerwcu 1945 został delegowany do Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych (DOKP) w Gdańsku do prac przy odbudowie zniszczeń wojennych na odcinku Gdańsk-Gdynia. Od końca 1946 w Ministerstwie Odbudowy. W latach 1947–1949 był dyrektorem administracyjnym przedsiębiorstwa Hydrotrest. Od 1949 do 1952 pracował w Komitecie Centralnym PZPR, w sektorze inwestycji i budownictwa w Wydziale Ekonomicznym i przemysłu ciężkiego jako instruktor i starszy instruktor. Pełnił funkcje podsekretarza stanu w Ministerstwie Przemysłu Materiałów Budowlanych (1953–1956), Ministerstwie Żeglugi (1956–1957), Ministerstwie Żeglugi i Gospodarki Wodnej (1957–1960). Był współtwórcą i pierwszym prezesem Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej (1960–1968). W latach 1969–1973 Konsul Generalny PRL w Kijowie.
Był wiceprzewodniczącym Komisji Inżynierii i Gospodarki Wodnej PAN, członkiem Komitetu Nauki i Techniki. Był wieloletnim redaktorem naczelnym Gospodarki Wodnej.
Syn Kazimierza i Marii.