wielu wyznawców uciekło na Tajwan, a sama religia została w Chinach kontynentalnych wytępiona.
Po 1949 roku yiguandao odrodziło się na Tajwanie, pomimo początkowych prześladowań ze strony rządzącego Kuomintangu. Organizacja zdobyła sobie szereg wyznawców, wielu z nich wywodziło się ze środowisk biznesowych i stało się twarzami tajwańskiego boomu gospodarczego lat 60. i 70. W latach 80. yiguandao rozszerzyło swoją działalność na południowo-wschodnią Azję, Europę i Amerykę, pod koniec XX wieku powstały także pierwsze nowe wspólnoty w Chinach kontynentalnych.
Wspólnota yiguandao charakteryzuje się daleko posuniętą decentralizacją, co utrudnia ustalenie dokładnych statystyk. Oficjalnie istnieje 8 głównych grup tej religii, wiele wspólnot jest jednak całkowicie autonomicznych. Szacunki mówią o 6-7 milionach nawróconych na yiguandao, w tym ponad 2 milionach biorących regularny udział w obrzędach. Wspólnota prowadzi szeroką działalność charytatywną, posiada kilkanaście szpitali, klinik medycznych i szkół pielęgniarskich.