W latach 70. i 80. w Gwatemali trwa wojna domowa, a w 1976 roku nawiedza ją trzęsienie ziemi. Oba te czynniki sprzyjają rozwojowi pentekostalizmu, zwłaszcza, że po trzęsieniu ziemi napływa pomoc charytatywna z USA, którą rozdzielają misjonarze. Powstaje wtedy neopentekostalny Kościół Słowa. W 1994 roku liczy on 15 tysięcy wiernych. W 1978 roku powstaje kolejny neopentekostalny kościół – Chrześcijańskie Braterstwo, a w 1983 – El Szaddaj. El Szaddaj staje się atrakcyjny dla średniej oraz wyższej klasy. Podczas wojny domowej pomiędzy rządem a partyzantami, katolicy oskarżają rząd o powiązania z partyzantami. To powoduje, że pentekostalizm zyskał w społeczeństwie opinię „bezpieczniejszej” opcji i nastąpił rozwój pentekostalizmu także na wsi.
Generał Efraín Ríos Montt w 1978 roku przystąpił do neopentekostalnego Kościoła Słowa i staje się jego zwierzchnikiem. Ríos Montt w publicznych wystąpieniach atakował kościół katolicki.
W listopadzie 1982 roku około 250 tysięcy protestantów zgromadziło się w stolicy z okazji stulecia protestantyzmu w Gwatemali.