Dodatkowym żądaniem ze strony miasta było wybudowanie na moście w Raciborzu kładki dla pieszych, która skróciła drogę z miasta do Płoni (wówczas nie istniał jeszcze most na ulicy Piaskowej i najkrótsza droga na Płonię prowadziła przez most Zamkowy).
Most został oddany do użytku 1 stycznia 1846 roku, kiedy uruchomiono odcinek linii kolejowej z Kędzierzyna do Raciborza. Choć linia początkowo była jednotorowa, most od początku przewidziany był dla linii dwutorowej. Most posiadał wówczas 8 przęseł i był długi na 104 m. Obydwa mosty (w Raciborzu i Chałupkach) były największymi obiektami budowlanymi, jakie powstały w czasie budowy Kolei Wilhelma. W trakcie walk o Racibórz, w Wielki Piątek 30 marca 1945 roku o godz. 4.00 nad ranem most został wysadzony przez wycofujące się oddziały niemieckie. Tuż po wojnie wybudowano tymczasowy, prowizoryczny most. Stałą przeprawę odbudowano w 1955 roku. Sieć trakcyjną na odcinku linii kolejowej przebiegającym przez most oddano do użytku 23 grudnia 1982 roku.
Przypisy
Kategoria:Mosty i wiadukty w Raciborzu Raciborzu Raciborzu Kategoria:Transport kolejowy w Raciborzu Racibórz