criterion of rejection and execution) – jako że znany jest tragiczny koniec publicznej działalności Jezusa, można tę wiedzę wykorzystać w ocenie, które słowa i czyny Jezusa mogły wywołać wrogość, szczególnie u ówczesnych możnych. Kryteria należy stosować łącznie, a nawet to pozwala jedynie na ocenę prawdopodobieństwa autentyczności danej tradycji. Meier podaje także słabości każdego z tych kryteriów, postrzeganego wyłącznie pojedynczo.
Do powyższych (pierwszorzędnych) Meier dodaje kryteria drugorzędne: kryterium śladów aramejskiego, kryterium palestyńskiego środowiska, kryterium barwności narracji, kryterium tendencji rozwoju tradycji synoptycznej oraz kryterium historycznego założenia. Podczas gdy 2 ostatnie uważa on za praktycznie bezużyteczne, pierwsze 3 z nich według niego same w sobie nie są wystarczającymi dowodami (czy pozytywnie czy negatywnie traktowane), ale mogą służyć do dodatkowej weryfikacji przypadków już potwierdzonych przez kryteria pierwszorzędne.
W dalszej części tomu Meier analizuje pochodzenie Jezusa, jego kontekst kulturowy i edukację oraz relacje rodzinne.