W latach 1918–1920 członek Komitetu Wykonawczego Rady Moskiewskiej, w latach 1919–1920 przewodniczący utworzonego w końcu lutego 1919 centralnego komitetu podporządkowanego bolszewikom związku zawodowego kolejarzy Cekprofsoż (ros. Цекпрофсож). Wyznaczenie Piatnickiego na tę funkcję było dowodem zaufania przywództwa partii bolszewickiej do jego osoby, w warunkach wojny domowej i gospodarki wojennej koleje – i kontrola nad ich pracownikami - miały bowiem charakter strategiczny. Na IX zjeździe RKP(b) 5 kwietnia 1920 wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego RKP(b) (złożonego z 19 członków i 12 zastępców bez prawa głosowania).
W 1921 skierowany do pracy w Kominternie. Komitet Wykonawczy Międzynarodówki (IKKI) powierzył mu funkcję skarbnika Kominternu i kierownika utworzonego wówczas Wydziału Łączności Międzynarodowej (OMS). Zadaniem OMS było zaopatrywanie komunistów za granicą w broń, pieniądze i środki techniczne. Funkcjonariusze OMS działali pod przykryciem, w konspiracji przed członkami partii komunistycznych, często jako dyplomaci, dziennikarze, pracownicy przedstawicielstw gospodarczych i kulturalnych. OMS zajmował się wywiadem, rozpracowaniem struktur politycznych i wojskowych obcych państw, prowadził rozpoznanie wewnątrz partii podległych Kominternowi. Działalność OMS była ściśle związana z aparatem WCzK-OGPU-NKWD.