Na IV Kongresie Kominternu w listopadzie 1922 Piatnicki został wybrany do ścisłych władz organizacji - do Sekretariatu Komitetu Wykonawczego Kominternu (w którym zasiadał do 1937), Biura Organizacyjnego (do grudnia 1926) i komisji budżetowej. W czerwcu 1923 został jednym z czterech sekretarzy Komitetu Wykonawczego Kominternu (obok Bułgara Wasiła Kołarowa, Fina Otto Kuusinena i Mátyása Rákosiego). Sekretarzem KW pozostawał do VII Kongresu Kominternu w lipcu 1935 roku. Od 20 grudnia 1926, wszedł jako członek do Sekretariatu Politycznego Komitetu Wykonawczego. Członkiem Sekretariatu Politycznego był do września 1935. Po VI Kongresie Kominternu we wrześniu 1928 wybrany na członka Prezydium Komitetu Wykonawczego. Kumulował zatem w swych rękach kluczowe kompetencje w kierowniczych organach aparatu wykonawczego Międzynarodówki, zarządzał jej kontaktami zagranicznymi, łącznością, wywiadem i finansami. Był określany jako przedstawiciel Komitetu Centralnego RKP(b) i WKP(b) (czyli od połowy lat dwudziestych – Stalina) w Kominternie.