wewnątrz lub obok umówionych znaków środków ogniowych i innego sprzętu podawano liczbę i typ tych środków, dla oznaczenia sił nieprzyjaciela używa się tych samych znaków co dla sił własnych, z niezbędnymi opisami, dla większej przejrzystości sytuacji przedstawionej na mapie, rozmieszczenie ugrupowań sił, rubieży i kierunków uderzeń podcieniowywano różnymi kolorami, przedstawiając na mapie kilka położeń wojsk, odpowiadających różnym momentom czasu, umówione znaki tych sił uzupełniano kreskami, kropkami itp. lub podcieniowywano różnymi kolorami, działania faktyczne sił i ich położenie rysuje się ustalonymi znakami umówionymi linią ciągłą, a przewidywane lub planowane działania oraz drogi, lotniska i inne urządzenia w budowie – linią przerywaną, rejony zapasowe rysowano linią przerywaną i wewnątrz lub obok znaku pisano literę "Z", urządzenia i obiekty pozorne rysowano linią przerywaną z podaniem litery "P" i podcieniowywano kolorem zielonym, sztaby i stanowiska dowodzenia oznaczano odpowiednimi znakami umówionymi, wewnątrz których pisano skrót nazwy danej jednostki.