Józef Katenbring, inne formy nazwiska: Katembring; Katembryng; Katembrynk; Katenbringk; Katenbring; Kattebringk, krypt.: J. K. S. J., (ur. 18 lipca 1730 w Dobrym Mieście, zm. po 20 listopada 1804) – poeta łaciński, dramatopisarz i kaznodzieja.
Życiorys Pochodził z Warmii. Urodził się jako syn Hermana, mistrza kowalskiego, i Małgorzaty Berent. W wieku 15 lat (30 sierpnia 1745) wstąpił do zakonu jezuitów. Po nowicjacie (Święta Lipka, Wilno), przeszedł kolejno studia zakonne: retoryka (1 rok), filozofia (3 lata) i teologia (4 lata). Pierwszą pracę (kolegium w Nieświeżu, 1750) podjął jako nauczyciel, początkowo gramatyki, a następnie wymowy, poezji i języka niemieckiego. Święcenia kapłańskie przyjął w Warszawie w 1758 roku. Począwszy od roku 1759 pełnił funkcję kaznodziei, a następnie prefekta szkół niższych i biblioteki oraz prefekta szkół. W roku 1767 nauczał także języka niemieckiego w akademii kadetów (Nieśwież). Cieszył się dobrymi stosunkami z rodem Radziwiłłów, początkowo Michała Kazimierza Rybeńku, a następnie Karola Panie Kochanku. W roku szkolnym 1770/1771 pełnił funkcję prefekta szkół (Mińsk).