Jan Emilian Bezucha (ur. 9 marca 1908 w Sanoku, zm. 26 lipca 1992 tamże) – prawnik, adwokat, urzędnik, pracownik przemysłu naftowego, podporucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych, radny Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku, działacz społeczny i kombatancki.
Życiorys thumb|Grobowiec rodzin Domańskich i Bezuchów w Sanoku (2015) Urodził się 9 marca 1908 w Sanoku. Był synem Augusta (1871–1945, w sierpniu 1907 przeniesiony z Jabłonowa do Sanoka, sędzia, adwokat i radny miejski) i Amalii z domu Obmińskiej (1879–1951). Jan był jednym z dziesięciorga dzieci Bezuchów: Jan, Tadeusz (1909–1924), Zygmunt (1912–1940), August Wacław (ur. 1916), Maria (ur. 1900, od 1928 zamężna z radcą NIK, Julianem Sołtykiem), Zofia Barbara (ur. 1902, od 1924 zamężna z mjr. Andrzejem Bogaczem, matka Kazimierza), Jadwiga (1904–1935, od 1927 zamężna z inż. roln. Tadeuszem Stanisławem Kościuszką, nauczycielka), Stanisława (ur. 1905, od 1929 zamężna z Janem Łuczkiewiczem, urzędnikiem bankowym), Stefania (ur. 1906, po mężu Drabczyńska), Anna (1918–1996, po mężu Kaczor). Wspólnie z bratem Zygmuntem (1912–1940) uprawiali tenis.