799.), jednak po interwencji sekretarza Komitetu Powiatowego PZPR miesiąc później, 28 lutego 1968 uchwałę rady wycofano jako „nieprzemyślaną” (zaprotestowała wówczas także Jadwiga Zaleska). W wyniku reperkusji władz Jan Bezucha został zdegradowany na niższe stanowisko. W marcu 1968 ustąpił ze stanowiska prezesa zarządu oddziału ZBoWiDu oraz z innych funkcji społecznych. Był członkiem Miejskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Był bezpartyjny.
W publikacji Księga pamiątkowa (obchodów 100-lecia Gimnazjum oraz I Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku) z 1980 znalazł się jego artykuł pt. Pamięci prof. dr Włodzimierza Musiała, stanowiący biogram szkolnego kolegi, późniejszego lekarza profesora.
28 sierpnia 1946 jego żoną została JaninaPierwotnie Joanna. Domańska (1917-2008), córka lekarza Stanisława, z którą miał córki Małgorzatę (ur. 1948) i Zofię (ur. 1950). Po wybuchu II wojny światowej brat Zygmunt był ofiarą zbrodni katyńskiej, August zaginął na obszarze ZSRR, a siostry Zofia i Stanisława zostały zesłane na Syberię.
Jan Bezucha zmarł 26 lipca 1992 w Sanoku. Został pochowany w grobowcu rodziny Domańskich, Bezuchów i Kaczorowskich na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku. Wraz z nim została pochowana jego żona Janina.