Do 1931 pracował jako lekarz szkolny w Czortkowie (m.in. w Państwowym Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Czortkowie, uczył tam higieny), a następnie jako lekarz szkolny i komisarz. Piastował stanowisko wójta gminy Jagielnica, później – burmistrza Czortkowa. Pełnił wiele funkcji społecznych: był prezesem oddziału Związku Strzeleckiego, Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, opiekunem Związku Oficerów Rezerwy, organizatorem kursów dokształcających, mleczarni okręgowej i sklepu kółka rolniczego oraz działaczem PCK w powiecie czortkowskim. W wyniku jego starań w Jagielnicy powstał gmach Urzędu Gminnego i zelektryfikowano gminę.
W 1938 został senatorem V kadencji (1938–1939). Był wybrany z województwa tarnopolskiego. Pracował w trzech komisjach: administracyjno-samorządowej, prawniczej i skarbowej.
W 1939 został aresztowany przez NKWD. W 1940 zwolniono go w wyniku próśb miejscowej ludności. W połowie września 1943 roku został uprowadzony ze swojego domu w Jagielnicy. Ślad po nim zaginął, prawdopodobnie został zamordowany. Według Witryny Edukacyjnej Kancelarii Senatu sprawcą czynu była "uzbrojona banda bolszewicko-ukraińska".