W 1916 został oddelegowany do Lwowa, gdzie z ramienia Ministerstwa Kolei nadzorował odbudowę zniszczonych podczas działań wojennych urządzeń zabezpieczających ruch na liniach kolejowych. Następnie powrócił do Wiednia i pracował tam do 1918, po upadku Monarchii Austro-Węgierskiej powrócił do odrodzonej Polski i został zatrudniony w Ministerstwie Komunikacji. Decyzją ministra Kazimierza Bartla otrzymał mianowanie na stanowisko naczelnika Wydziału Elektrotechnicznego, jego zasługą jest ujednolicenie przepisów i regulacji obowiązujących wcześniej w trzech zaborach. Był projektantem urządzeń zabezpieczania ruchu pociągów, pierwsze stawidło jego projektu zamontowano na posterunku kolejowym w Błesznie. Po przewrocie majowym został ze względów politycznych odsunięty od stanowiska i przeszedł na emeryturę. Wkrótce powrócił do pracy zawodowej obejmując stanowisko dyrektora w Wytwórni Sygnałów i Urządzeń Kolejowych w Krakowienekrolog, Inżynier Kolejowy nr. 11 (87), Warszawa, 1 listopada 1931 s. 11-12.
Przypisy
Kategoria:Polscy inżynierowie kolejnictwa Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Ludzie urodzeni w Przemyślanach