wiceprzewodniczącą Międzynarodowego Biura Pomocy Emigrantom w Warszawie i członkinią Zarządu Głównego Związku Zawodowego Księgowych.
W latach 1932–1947 była przewodniczącą Polskiego Zjednoczenia Kobiet Pracujących Zawodowo, od 1937 roku – wiceprzewodniczącą Międzynarodowej Federacji Kobiet Pracujących Zawodowo (MFKPZ, International Federation of Business and Professional Women), członkinią dwóch komisji na XII Sesji Zgromadzenia Ligi Narodów (1931) i delegatką rządu polskiego na konferencję rozbrojeniową w Genewie (1932). Była również członkinią Komisji Rewizyjnej Zarządu Miejskiego w Warszawie (do 1935 roku) i Komunalnej Kasy Oszczędności m.st. Warszawy.
W 1938 roku została senatorem V kadencji (1938–1939). Była wybrana z listy OZN z m.st. Warszawy. Pracowała w komisjach: administracyjno-samorządowej, budżetowej, gospodarczej, kontroli długów państwa (była zastępczynią członka) i spraw zagranicznych.
W czasie II wojny światowej działała charytatywnie na rzecz dzieci i weteranek ruchu kobiecego, walczyła w powstaniu warszawskim. Po wojnie zamieszkała w Lublińcu, a następnie pracowała jako księgowa we Wrocławiu. W 1950 roku przeszła na emeryturę.