W latach 1914–1918 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1917 przeszedł kurs podchorążych Szkoły Podchorążych Okręgu Warszawskiego POW i kurs oficerów wojsk radiotelegraficznych. W latach 1918–1920 służył w 4 pułku Ułanów Zaniemeńskich, a w 1921 roku w Batalionie Zapasowym Radiotelegraficznym. Został zwolniony do rezerwy w stopniu podporucznika. W 1921 roku odbył praktykę zawodową w USA. W latach 1921–1927 był asystentem w Zakładzie Mikrobiologii i Przemysłu Rolnego, następnie, do roku 1936 pracował jako intendent i zarządca gmachów SGGW. W latach 1924–1927 (albo do 1930) był członkiem rady nadzorczej Zakładów Chemicznych „Kutno”. W 1927 roku zorganizował Związek Chemików byłych Wychowanków Politechniki Warszawskiej (był prezesem tego związku w latach 1924–1930). W 1930 roku doprowadził do przekształcenia tego związku w Związek Inżynierów Chemików Rzeczypospolitej Polskiej, był prezesem tego związku w latach 1930–1933 (albo do 1934).
Został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 2 stycznia 1932 roku i 8. lokatą w korpusie oficerów rezerwy łączności. W 1934 roku posiadał przydział w rezerwie do Pułku Radiotelegraficznego w Warszawie.