W latach 1908–1909 organizacja zorganizowała salę do ćwiczeń gimnastycznych w klubie kopalni „Saturn”. Ćwiczeniami gimnastycznymi kierował Ludwik Kowalski. Gniazdo wykształciło także nowych instruktorów zwanych przodownikami, byli to: Teofil Bednarski, Konrad Mazurkiewicz, Zdzisław Czarnomski, Stefan Sperzyński, Franciszek Bednarski oraz inni. W 1909 prezesem organizacji został Józef Karney. W 1910 roku ok. 50 członków organizacji, w tym również kobiet, wzięło udział w zlocie Grunwaldzkim w Krakowie.
Członkowie Sokoła uczestniczyli również w szeregu wycieczek krajoznawczych oraz ćwiczeniach plenerowych. W 1914 roku wraz z członkami sokoła małopolskiego okręgu żywieckiego oraz innymi gniazdami sokolskimi z regionu Zagłębia Dąbrowskiego wzięli udział w ćwiczeniach w dolinie Wisły w okolicach Bielska.
Po wybuchu I wojny światowej jego struktury organizacyjne zostały ujawnione, a część członków wzięła w niej udział zasilając szeregi nowo powstających oddziałów jak Legiony Polskie.