Władysław Jerzy Chalecki herbu Chalecki (ur. 30 maja 1606 roku w Wahanowie, zm. 4 lutego 1668 roku) – marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1649 rokuZłota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 133., strażnik wielki litewski w 1656 roku, starosta mozyrski w 1654 roku, podkomorzy mozyrski w 1654 rokuUrzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku spisy opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba, Kórnik 1994, s. 202.
Życiorys Był synem Jana, marszałka hospodarskiego z 1588, miecznika litewskiego z 1589. W latach 20. XVII wieku był uczestnikiem wojen z Kozakami i Szwedami. Kilkanaście razy był posłem na sejm. W okresie powstania Chmielnickiego bronił Polesia i Białorusi. Następnie brał udział we wszystkich wojnach prowadzonych w okresie panowania Jana Kazimierza. Był porucznikiem Chorągwi husarskiej litewskiej Pawła Jana Sapiehy. 8 kwietnia 1656 otrzymał tytuł strażnika Wielkiego Księstwa Litewskiego. Był członkiem konfederacji tyszowieckiej w 1655 rokuAdam Kersten, Z badań nad konfederacją tyszowiecką, w: Rocznik Lubelski, t. I, Lublin 1958, s. 115. Był uczestnikiem bitwy ze Szwedami pod Warszawa w 1656. Poseł powiatu mozyrskiego na sejm 1661 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Sejmy lat 1661-1662.