Pentekostalizm w Panamie – społeczność zielonoświątkowców w Panamie, będący drugą siłą religijną i stanowiący ponad 10% populacji. Zielonoświątkowcy są najszybciej rosnącym protestanckim ugrupowaniem. Ruch zielonoświątkowy pojawił się w Panamie w roku 1928.
Historia W roku 1928 przybyli amerykańscy misjonarze, Arthur i Edith Edwards, z Kościoła Poczwórnej Ewangelii. W 1929 mieli już pięć zborów. Wkrótce pojawiły się też i inne zielonoświątkowe denominacje: Kościół Boży (1935), Pełna Ewangelia, Kościół Bożego Proroctwa (1946), Zielonoświątkowy Kościół Boży (1956), Międzynarodowy Ruch, Zbory Boże i Światowy Ruch Misyjny. Powstały również rodzime denominacje. Z Kościoła Poczwórnej Ewangelii wyłonił się Ewangelikalny Kościół Nowe Życie oraz Ewangelikalny Kościół Podstawowej Doktryny. Rodzime denominacje stanowią niewielki procent ogólnej liczby zielonoświątkowców.
Historię panamskiego pentekostalizmu dzieli się na trzy okresy. Pierwszy został zapoczątkowany wraz z przybyciem misjonarzy z Kościoła Poczwórnej Ewangelii. W okresie tym dokonywała się silna nacjonalistyczna konfrontacja pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Panamą, pentekostalizm rozwijał się głównie w okolicach Kanału Panamskiego.