Teodor Sobieski (ur. 9 listopada 1884 w Fordonie, zm. 2 lutego 1956 w Poznaniu) – polski dyrygent chóralny i pedagog.

Życiorys Urodził się w Fordonie koło Bydgoszczy i był synem Jana Sobieskiego, organisty oraz Wilhelminy Bartz (Barcz). Początkowo był muzycznie kształcony przez ojca, a później w Paradyżu pobierał nauki od roku 1902 w seminarium nauczycielskim, w którym zdał w 1905 roku egzamin nauczycielski I stopnia. W Pruścach w tym samym roku rozpoczął pracę, a później pracował w Miłosławicach od 1907 roku. Po zdaniu egzaminu II stopnia w 1910 roku został przeniesiony do Strzelna, a w 1912 roku zamieszkał w Inowrocławiu, gdzie pracował na stanowisku organisty i dyrygenta chóru w miejskiej szkole. W Berlinie w instytucie muzyki kościelnej kontynuował studia muzyczne od 1915 roku, a w 1917 roku otrzymał dyplom ukończenia studiów. W następnym roku powrócił do Inowrocławia i w Państwowym Seminarium Nauczycielskim był nauczycielem muzyki, a w kościele św. Mikołaja był dyrygentem chóru oraz przez wiele lat chóru „Szarotka”. Prowadził także dla dyrygentów kursy oraz był dyrygentem okręgowym Wielkopolskiego Związku Kół Śpiewaczych i Związku Chórów Kościelnych. Przeniesiono go w 1937 roku do gimnazjum Jana Kasprowicza w Bydgoszczy.