W czasie Sejmu Czteroletniego związał się podobnie jak brat Hieronim ze stronnictwem hetmańskim, 17 września 1792 przystąpił do konfederacji targowickiej. W 1793 odstąpił Zasław Katarzynie II na miasto gubernialne. 7 grudnia 1793 caryca mianowała Janusza Sanguszkę generałem-porucznikiem armii rosyjskiej. Kolejne lata zajęły Sanguszce sprawy rodzinne, uporządkowanie majątku między innymi po zmarłym bracie Józefie i bratanku Romanie, starał się w sądzie lubelskim o przyznanie praw do spadku na rzecz swoich synów. Pod koniec życia tracił wzrok, jeździł za granicę w poszukiwaniu skutecznej kuracji, zmarł ociemniały w Zasławiu i tam został pochowany.
Przypisy
Bibliografia Maria Czeppe: Sanguszko Janusz (Jan) Modest, książę (1749–1806). [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. XXXIV. Wrocław–Warszawa–Kraków, 1992-1993, s. 492–494.
Kategoria:Absolwenci i studenci Collegium Nobilium pijarów w Warszawie Kategoria:Konfederaci targowiccy Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1780 Janusz Modest Kategoria:Starostowie krzemienieccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Zasławiu (Ukraina) Kategoria:Urodzeni w 1749 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo wołyńskie) Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1806