Jerzy Heryng, ps. Jerzy Ryng, Henryk Jeż (ur. 13 marca 1886 w Warszawie, zm. 25 grudnia 1937 w Moskwie) – pisarz, prawnik, działacz komunistyczny, jeden z głównych ideologów KPP.

Życiorys Był synem działacza socjalistycznego Zygmunta Herynga i Heleny Heryng. Od 1900 należał do nielegalnie działającego Związku Polskiej Młodzieży Socjalistycznej (od 1903 – ZMS). W 1905 brał udział w organizowaniu strajku szkolnego w Warszawie. Od 1905 był w PPS. Dwukrotnie aresztowany, w 1907 został wysiedlony z Królestwa Polskiego. Studiował w Lozannie i Krakowie, mieszkał w Turynie. Był współzałożycielem PPS-Lewicy. Był zaangażowany w Krakowskim Związku Pomocy Więźniom Politycznym.

Podczas I wojny światowej przebywał we Włoszech. W 1919 powrócił do Polski, udał do Warszawy. Został działaczem KPRP i Komunistycznej Partii Polski, był członkiem jej Komitetu Warszawskiego. Był aktywny w krzewieniu kultury i oświaty wśród robotników. W 1922 wziął udział w IV Kongresie Kominternu, potem w VI (1928) i VII Kongresie (1935). Od 1923 do 1937 był członkiem Centralnej Redakcji prasy KPP. W 1924 został aresztowany (8 miesięcy więzienia). Podczas odbywania kary wraz z Julianem Brunem i Wacławem Wróblewskim przetłumaczył pierwszy tom Kapitału Karola Marksa (wydany w latach 1926–1933). Był uczestnikiem V Zjazdu KPP.