Izydor Bover Oliver, Isidoro Bover Oliver (ur. 2 maja 1890 w Vinaròs, zm. 2 października 1936 w Castellón de la Plana) – błogosławiony prezbiter, ofiara prześladowań antykatolickich okresu hiszpańskiej wojny domowej, zamordowany z nienawiści do wiary (łac) odium fidei i uznany przez Kościół katolicki za męczennika, członek Bractwa Kapłanów Robotników od Serca Jezusa.
Życiorys Do seminarium duchownego w Tortosie immatrykulowany został przez założyciela kapłańskiego Stowarzyszenia Robotników Diecezjalnych, późniejszego błogosławionego Emanuela Domingo y Sol. Również do samego stowarzyszenia przyjął go Emanuel Domingo y Sol. Po otrzymaniu sakramentu święceń kapłańskich (12 grudnia 1912 r.) realizował swój apostolat w pracy na rzecz aktywizowania środowisk robotniczych do powołań kapłańskich i formacji seminaryjnej jako wykładowca meksykańskich seminariów duchownych w Cuernavaca i Tacubaya (Meksyk), a także wydawca i poligraf. Od 1914 r., po odwołaniu do Hiszpanii pracował w Tortosie kierując wydawaniem magazynu „El Correo Josefino”.