Cairell II mac Fíachnai (zm. 819 r.) – król Ulaidu (Ulsteru) z dynastii Dál Fiatach od 810 r. do swej śmierci, przodek Uí Chairill z Downpatrick, syn Fiachny IV mac Áeda Róin (zm. 789 r.) i brat oraz następca Eochaid VI mac Fíachnai, królów Ulaidu.
W 809 r. arcykról Áed VI Oirdnide zorganizował kampanię wojenną przeciw Ulaidowi, niszcząc tereny pomiędzy rzeką Bann a zatoką Strangford Lough. Przyczyną tego najazdu była obraza relikwiarza św. Patryka oraz zabójstwo Dúnchú, zwierzchnika Tulach Léis (Tullylisk, hr. Down), przez Ulsterczyków. Cairell postanowił wykorzystać okazję, by zdobyć tron Ulaidu. Doszło wówczas do wojny domowej. W bitwie pokonał swego brata Eochaida VI, który uciekł. Tenże zmarł w niedługi czas, w 810 r. Dzięki temu Cairell mógł objąć upragnioną władzę nad Ulaidem. Źródła wspominają pod rokiem 811, że doszło do najazdu pogan (wikingów) na wybrzeże Ulsteru. Wówczas mieszkańcy Ulsteru dokonali rzezi pogan.