Wygrał Nicola Di Bari z piosenką „Chitarra suona più piano”.

Edycję 1972–1973 poprowadzili Pippo Baudo i Loretta Goggi, a partnerowali im Vittorio Gassman i Monica Vitti. Pobito rekord ilości kart konkursowych, biorących udział w głosowaniu (ponad 20,5 miliona). Wygrał Massimo Ranieri z piosenką „Erba di casa mia”.

W 1973 roku transmisje programu Canzonissima przeniesiono na niedzielne popołudnia. Popularność programu zaczęła spadać. Włoska muzyka pop popadła w kryzys (dotyczyło to nawet Festiwalu w San Remo), do głosu doszło pokolenie młodych śpiewających autorów, a odmłodzona publiczność zaczęła interesować się muzyką anglosaską. W finale 6 stycznia 1974 roku zwyciężyła Gigliola Cinquetti z piosenką „Alle porte del sole”.

Kolejną edycję Canzonissimy, ostatnią (jak się później okazało), poprowadzili Raffaella Carrà i para komików Cochi i Renato. Zaśpiewali oni też piosenki otwierające i kończące program: „Felicità-ta-ta” (Raffaella Carrà) i „La vita la vita” (Cochi e Renato). Po raz pierwszy nagrody przyznano w dwóch kategoriach: muzyka pop – wygrał duet Wess i Dori Ghezzi z piosenką „Un corpo e un'anima” oraz folk – wygrał Tony Santagata z piosenką „Lu maritiello”.

Przypisy

Linki zewnętrzne Strona oficjalna

Kategoria:Festiwale muzyczne we Włoszech Kategoria:Programy telewizyjne